"จากซิดนีย์ถึงเซี่ยงไฮ้: เข่าขวาของผม กับการผ่าตัดที่ค้างมาหกปี"

ผมอายุ 63 ปี ก่อนเกษียณเป็นวิศวกรทางทะเลที่ท่าเรือซิดนีย์ — ทำงานกับเครื่องจักรมาตลอดชีวิต และปฏิบัติต่อร่างกายตัวเองเหมือนเครื่องจักร งานอดิเรกสุดโปรดหลังเกษียณคือเดินป่าบลูเมาน์เทนส์สุดสัปดาห์กับภรรยา — จนกระทั่งหกปีก่อน เข่าขวาเริ่มบ่น

ตอนแรกเฉพาะทางขึ้นเขา แล้วก็พื้นที่ราบ แล้วก็ปลุกผมกลางดึก คำตอบของหมอเหมือนกันหมด: ข้อเสื่อมระยะสุดท้าย แนะนำผ่าตัดเปลี่ยนข้อ แต่คิวโรงพยาบาลรัฐ — **สองปี** เอกชนเร็วกว่า แต่ต้องจ่ายเอง 45,000 ดอลลาร์ออสเตรเลีย และยังต้องต่อคิว

ผมลองรักษาแบบประคับประคอง: กายภาพบำบัด ฉีดยา ยาแก้ปวด หกปี และเข่าก็แย่ลงทุกปี คริสต์มาสปีที่แล้ว ผมนั่งลงบนขอบถนนหลังขึ้นทางลาดเล็ก ๆ หายใจหอบ — และบอกตัวเอง: ไมเคิล นายรอต่อไปไม่ไหวแล้ว

ลูกสาวเคททำงานการตลาดที่เมลเบิร์น เธอค้นคว้าเรื่อง "ผ่าตัดเข่าต่างประเทศ" — เปรียบเทียบไทย อินเดีย จีน แล้วก็วางบทสรุปตรงหน้าผม: "พ่อ เซี่ยงไฮ้ ดูนี่สิ — MedBridge Shanghai โรงพยาบาลระดับ 3A เทคนิคนำทางคอมพิวเตอร์ มีล่ามภาษาอังกฤษตลอด ประมาณ 1.5-2 หมื่นดอลลาร์สหรัฐ และจีนฟรีวีซ่า 30 วันสำหรับพาสปอร์ตออสเตรเลีย"

ผมถาม: "รู้ได้ยังไงว่าน่าเชื่อถือ?" เธอตอบ: "ส่งเวชระเบียนไปให้ประเมินฟรีก่อน ให้หมอเขาดู การประเมินไม่เสียเงิน — กลัวอะไรล่ะ?"

ผมส่งเอกซเรย์เข่าและรายงาน MRI วันทีสาม คอนซัลแทนต์ชื่อเอ็มมาโทรมาหาผมเป็นภาษาอังกฤษ — ดูเป็นมืออาชีพ ไม่รีบร้อน และทุกประโยคตรงประเด็น:

"คุณไมเคิล เราส่งภาพของคุณให้หัวหน้าแผนกกระดูกและข้อโรงพยาบาลประชาชนที่หกเซี่ยงไฮ้แล้ว ความเห็นเบื้องต้น: เข่าขวาโรคข้อเสื่อมระดับ 4 ควรผ่าตัดเปลี่ยนข้อ เราขอแนะนำให้คุณมาเซี่ยงไฮ้เพื่อประเมินก่อนผ่าตัดและยืนยันแผน เราดูแลคุณตลอดกระบวนการ และคุณโทรหาฉันได้ทุกเรื่องที่กังวล"

ผมถาม: "ถ้าเกิดอะไรผิดพลาดล่ะ?" เธอไม่เลี่ยง: "พันธมิตรเราเป็นโรงพยาบาลรัฐระดับ 3A ศัลยแพทย์หลักมีประสบการณ์เปลี่ยนข้อกว่า 20 ปี มีการประเมินความเสี่ยงก่อนผ่าตัดอย่างครบถ้วน และแบบยินยอมระบุทุกอย่าง ที่สำคัญ เรามีการติดตามทางไกลหนึ่งปี — ถึงแม้คุณกลับออสเตรเลียแล้ว ศัลยแพทย์ยังติดตามการฟื้นตัวของคุณต่อ"

ในการโทรวิดีโอ หัวหน้าแผนก เอ็มมา และล่ามออนไลน์พร้อมกัน ศัลยแพทย์พูดตรงไปตรงมา: "ข้อของคุณสึกหนัก การรักษาแบบประคับประคองไม่มีอะไรจะให้อีกแล้ว เราขอแนะนำการเปลี่ยนข้อเข่าแบบทั้งหมดนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ — แผลเล็กกว่า เลือดออกน้อยกว่า ฟื้นตัวเร็วกว่า คุณจะเดินได้ภายใน 48 ชั่วโมง"

เขาเปิดวิดีโอเคสก่อนหน้า — ผู้ป่วยชาวอังกฤษอายุ 70 ปีเดินด้วยเครื่องช่วยในวันที่สอง "การฟื้นตัวแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่เรามีแผนฟื้นฟูเป็นระบบ และนักกายภาพบำบัดดูแลคุณตลอด"

หลังโทรจบ เอ็มมาส่งแผนเป็นลายลักษณ์อักษร: วิธีการผ่าตัด ยี่ห้อข้อเทียม ค่าใช้จ่ายแยกรายการ จำนวนวันนอนโรงพยาบาล ตารางฟื้นฟู ผมเซ็น และจองตั๋วเครื่องบิน เคทบอกว่าผมหุนหันพลันแล่น ผมตอบ: "ไม่หุนหัน — นี่คือคำตอบที่ชัดเจนครั้งแรกในหกปีของการรอ"

ผมลงเครื่องวันอังคาร หนุ่มชื่อเดวิดมารับ — อังกฤษคล่อง หิ้วกระเป๋า โทรเรียกรถ เช็คอินโรงแรม และยื่นกำหนดการภาษาอังกฤษ: 9:00 ลงทะเบียนแผนกนานาชาติ 10:00 คลินิกกระดูก บ่ายตรวจก่อนผ่าตัด

การตรวจก่อนผ่าตัดกินเวลาทั้งบ่าย: ตรวจเลือด คลื่นไฟฟ้าหัวใจ เอกซเรย์ปอด อัลตราซาวด์หลอดเลือดขา และ MRI ข้อ (ต้องใช้ภาพใหม่สำหรับวางแผนนำทาง) วันรุ่งขึ้นหัวหน้าแผนกหารือแผนสุดท้ายและนัดผ่าตัดเช้าวันศุกร์

ศุกร์ 8 โมงเช้า เข้าห้องผ่าตัด ฉีดยาชาที่ไขสันหลัง — ผมรู้สึกตัวตลอดการผ่าตัด ใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่ง ตื่นมาบนเตียงคนไข้ เข่าพันผ้า มีปั๊มยาแก้ปวดข้างตัว หมอกับพยาบาลสลับกันมาเยี่ยม

เซอร์ไพรส์คือ 48 ชั่วโมงต่อมา — ผมเดินได้จริง! นักกายภาพบำบัดประคองผม แล้วผมเดินไปสิบกว่าก้าวตามทางเดิน สารภาพว่ามันเจ็บ แต่ความรู้สึกที่ว่า "ผมยังเดินได้" คุ้มค่าทุกอย่าง

นอนโรงพยาบาลหกวัน ทุกวันนักกายภาพฝึกการขยับข้อและกล้ามเนื้อ พยาบาลเปลี่ยนผ้าพันแผลและเช็คสัญญาณชีพ เดวิดมาทุกบ่าย แปลทุกคำ และจัดวิดีโอคอลกับภรรยาให้ครอบครัวเห็นว่าผมสบายดี

ตอนออกโรงพยาบาล ผมได้บิลเต็ม: ผ่าตัด วัสดุสิ้นเปลืองนำทาง ค่ารักษาพยาบาล ยา ฟื้นฟู — ทุกรายการระบุ ยอดรวมอยู่ใน 3% ของประมาณการตามสัญญาก่อนผ่าตัด — แทบเป็นไปไม่ได้ในโรงพยาบาลเอกชนออสเตรเลีย

และประกัน: ผมมีประกันการเดินทางระหว่างประเทศทางการแพทย์ เอ็มม่ายืนยันก่อนผ่าตัดว่าการเปลี่ยนเข่าอยู่ในความคุ้มครอง พวกเขาเตรียมเอกสารเคลม — ใบรับรองการวินิจฉัย บันทึกการผ่าตัด ค่าใช้จ่ายแยกรายการ สรุปการจำหน่าย — เป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด ผมยื่นที่บ้าน และเงินมาในสามสัปดาห์ต่อมา

สองเดือนหลังผ่าตัด บนเส้นทางบลูเมาน์เทนส์ ใช้ไม้เท้าและภรรยาเคียงข้าง ผมปีนถึงจุดชมวิวแรก ยืนบนยอดมองเมฆในหุบเขา ผมเกือบร้องไห้อีกครั้ง หกปี — ผมเกือบลืมว่าการเดินป่าเป็นยังไง

ตอนนี้ สี่เดือนหลังผ่าตัด ผมไม่ต้องใช้ไม้เท้าอีกแล้ว เดินเส้นทางนี้สัปดาห์ละสามครั้ง ครั้งละห้ากิโลเมตร ตรวจเมื่อสัปดาห์ก่อน: ข้อเคลื่อนและกล้ามเนื้อแข็งแรงฟื้นตัวสวยมาก ทำต่อไป

ผมทำงานกับเครื่องจักรสี่สิบปี และเรียนรู้สิ่งหนึ่ง: **ซ่อมเครื่องจักรในขณะที่ปัญหายังเล็ก ยิ่งรอนาน การซ่อมยิ่งยากและแพง — คนก็ไม่ต่างกัน**

ผมเข้าใจความกังวลเรื่อง "ไปผ่าตัดที่จีน" — ผมก็เคยมี แต่ขอพูดอย่างนี้: เมื่อคุณส่งเอกซเรย์ แล้วทีมมืออาชีพตอบทุกความกลัวของคุณเป็นภาษาของคุณ ความรู้สึกที่ว่า "มีคนดูแล" นั้นเปลี่ยนทุกสิ่ง คุณจะตัดสินใจที่ดีที่สุดเพื่อตัวคุณเองจริง ๆ

ผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ ผมแค่ชายแก่ออสเตรเลียที่เรียนรู้ปีนเขาอีกครั้งตอนอายุ 63 ถ้าเรื่องราวของผมช่วยคุณได้แม้เพียงนิดเดียว ก็คุ้มค่าที่เขียนไว้